Parocja perska (Parrotia persica)

Rodzina

Oczarowate (Hamamelidaceae)

Wysokość docelowa

6–8 m

Pokrój i liście

Drzewo lub duży krzew o szerokiej, rozłożystej koronie i gęstym pokroju. Liście eliptyczne, ciemnozielone, jesienią przebarwiają się niezwykle efektownie — na żółto, pomarańczowo, czerwono i purpurowo. Kora łuszczy się cienkimi płatami, odsłaniając plamy szarości, brązu i zieleni.

Kwiaty i owoce

Kwiaty drobne, czerwone, pojawiają się wczesną wiosną (luty–marzec) przed rozwojem liści. Choć niepozorne, są bardzo dekoracyjne z bliska. Owoce drobne, nie mają znaczenia ozdobnego.

Zastosowanie

drzewo ozdobne do parków i ogrodów przydomowych

doskonała do nasadzeń pojedynczych i kompozycji naturalistycznych

ceniona za wyjątkowe kolory jesieni i dekoracyjną korę

Ciekawostka

Parocja perska pochodzi z rejonu Kaukazu i Iranu, gdzie rośnie dziko w górskich lasach. Nazywana jest często „żelaznym drzewem” ze względu na bardzo twarde drewno.

✽ Jak zasadzić drzewko?

Najlepiej rośnie na glebach żyznych, lekko kwaśnych i wilgotnych, w słonecznym lub półcienistym miejscu. Odporna na mróz i zanieczyszczenia powietrza, wymaga jedynie regularnego podlewania w czasie suszy.

✽ Dlaczego warto wybrać to drzewko?

Zjawiskowe jesienne barwy

Dekoracyjna, łuszcząca się kora

Odporna i mało wymagająca